Over het leven
en de dingen die zich voordoen

Deel op facebook
Deel op pinterest

De 4e week in quarantaine

Het zal je maar gebeuren… Ben je sinds 13 oktober op reis. Maak je je klaar om naar huis te gaan. Kun je niet weg.

Tja, dan maar het beste ervan maken.

De voorraad aan toiletspullen waaraan ik gehecht ben – ik ben, zeg maar een soort van ‘merkvast’ als het gaat om bijvoorbeeld mijn tandpasta – is nu bijna op, want wie had gedacht dat we niet al thuis zouden zijn. Het zijn maar verbruiksartikelen, maar toch.

Zo zie ik transformatie van alles om me heen. De dingen die we gewend zijn, gaan nu eenmaal anders en we moeten het ermee doen. Hoewel, dit vind ik best fatalistisch klinken: ‘We moeten het ermee doen’

ZO SNEL GEEF IK ME NIET GEWONNEN UNIVERSUM!!!

De buren onder ons maken in toenemende mate flinke ruzie. De buurman naast ons krijgt het ook steeds moeilijker, helemaal alleen in zijn appartement. Hij vertelde dat hij zich opgesloten voelt.

Vanochtend bedacht ik waarom ik me niet opgesloten voel. Dat heeft namelijk niets te maken met de situatie dat ik de deur niet zomaar uit mag. Het zit ‘m in het gevoel van vrijheid wat ik van binnen heb.

Vrij

Ik voel me vrij om te creëren. Gelukkig heb ik nog een opdracht die ik op afstand kan afronden, dus ik zit heerlijk en ongestoord te werken. Als ik iemand wil spreken kan ik gewoon bellen of Skypen of zo. De meeste mensen zijn namelijk goed bereikbaar nu.

Verder schrijf ik stukken in mijn dagboek en ook voor mijn werk. Alle ingevingen die ik heb zet ik op papier. Het gevolg is dat ik RSI-achtige gevoelens in mijn pols krijg, maar dan wissel ik het schrijven met mijn vulpen weer af met typen.

Mijn vindingrijkheid groeit met de dag lijkt het en ik weet niet hoe het komt of waar vandaan, maar mijn niveau van student-koken is nog nooit zo hoog geweest. Al zeg ik het zelf. Student-koken noem ik trouwens het koken met een minimum aan gezonde ingrediënten die voordelig zijn, dus van het seizoen en uit de buurt.
Met andere woorden ik doe het met wat binnen mijn mogelijkheden ligt, en dat voelt nog goed ook.

Ben ik dan zo’n minimalist? Tja, uiteindelijk lijkt het daarop.

Maar goed, we zitten pas voor de vierde week thuis en ik weet nog niet hoe ik me over twee weken zal voelen, want zoals het er nu uitziet blijft deze situatie zeker nog tot eind april duren. Maar dat zie ik dan wel weer.

Bizar. Het gevoel van hier zijn, terwijl we anders thuis zouden zijn. Gewoon aan het werk en in de maalstroom van het gewone leven.

Weet je wat? Ik kan het best aan om een tijdje niet in het gewone leven te verkeren. Natuurlijk, het is nog maar afwachten hoe het verder gaat met m’n bedrijf en de rest van onze woonwereld. Blijft iedereen die me lief is gezond? Ik weet het niet en niemand weet iets.

Van de week had ik een aparte gedachte….Stel je eens voor dat ik die cocon waarin we nu zitten helemaal niet meer uit wil…

Na de opbeurende berichten over de verbeterende luchtkwaliteit en het water in de natuur dat schoner wordt, las ik een bericht over dat we minder trillingen veroorzaken op de planeet.

En straks?

Wat gaat dat allemaal betekenen op de langere termijn? En als we straks weer naar buiten mogen, als het virus geremd is, hoe starten we dan weer op als mensheid? Gaan we met z’n allen gewoon weer verder met het vernielen van de natuur?

Misschien ís dit wel de test waar sommigen over praten om te zien wat we in deze situatie doen als mensheid.
Gaan we stug door in ons eigen, oude denkpatroon? Of gebruiken we de zee van tijd die nu is ontstaan met leren of creëren? Of bepalen we dat dit ons lot is waarmee we het maar moeten doen?

Ik zeg: we mogen het ermee doen…en ik maak er het beste van!

Morgen ga ik tijdens mijn dagelijkse lichaamsbeweging c.q. boodschappenrondje een nieuwe tube tandpasta kopen van een ander merk.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Logo Moon op Safari

Moon op Safari alert ontvangen?

Laat je e-mailadres achter en je krijgt bericht.

Schrijfinspiraties bestellen

Start nu echt met schrijven

Ontmoet je Zelf…

Met schrijfinspiraties help ik jou om je Zelf te ontmoeten, zodat jij jouw eigen woorden vindt en ze durft op te schrijven zoals jij dat wil.

Je leert op een nieuwe manier schrijven je over je eigen leven en de dingen die je bezighouden met maar een doel: schrijf het eruit!

DOE MEE AAN DRIEMAANDEN SCHRIJFINSPIRATIES – 3 maanden schrijfinspiraties en hulp bij schrijven
oktober – november – december 2021

  • Iedere week een schrijfinspiratie – per email
  • Reflectie op de oefening en schrijfhulp – online
  • (Online) Schrijfcafé
  • Extra voor de liefhebbers: een besloten Facebookgroep voor het delen van je ervaringen en het stellen van vragen.

Ontmoet je Zelf ✍️❤️☀️